دسته دارويي:
ويتامين محلول در آب

فارماكوكينتيك:
جذب ويتامين B12 بستگي به حضور فاکتور داخلي و يون کلسيم دارد. به طور کلي، جذب ويتامين B12 خوراکي در موارد سوء جذب و آنمي بدخيم به اندازه کافي انجام نمي گيرد مگر اينکه فاکتور داخلي همراه آن مصرف گردد. پس از يك ساعت به حداکثر غلظت پلاسمايي مي رسد. سيانوکوبالامين از محل تزريق عضلاني و زير پوستي به سرعت جذب مي شود و نيمه عمر آن در خون ۶ روز بوده اما نيمه عمر آن در کبد ۴۰۰ روز است. پس از جذب به طور عمده در کبد ذخيره مي شود و به آرامي در اختيار ساير بافت ها قرار مي گيرد. ۴۸ ساعت پس از تزريق عضلاني، ۵۰ تا ۹۸ درصد از دوز مصرفي در ادراريافت مي شود. پس از مصرف وريدي دفع سريعتر مي شود.
هيدروکسوکوبالامين کاملاً شبيه سيانوکوبالامين است اما به مقدار بيشتري به پروتئين هاي پلاسما متصل مي گردد و نيمه عمر طولاني تري دارد.

مكانيسم اثر:
ويتامين B12 براي رشد و تقسيم سلولي، توليد گلبول هاي قرمز، سنتز نوکلئوپروتئين ها و ميلين ضروري است. نقش فيزيولوژيک آن در ارتباط با متيلاسيون است که براي سنتز پروتئين ها و اسيدهاي نوکلئيک ضروري است.
سيانوکوبالامين با شرکت در چرخه آنزيمي فوليک اسيد در تشکيل تيمديلات نقش دارد. هيدروکسوکوبالامين( ويتامين B12 فعال ) نقشي همانند سيانوکوبالامين دارد.

موارد مصرف:
کمبود ويتامين B12 به دليل سندرم سوء جذب و آنمي بدخيم، آسيب دستگاه گوارش بدليل جراحي يا عدم فعاليت، عفونت با کرم نواري ماهي، بدخيمي پانکراس و روده، انتروپاتي ناشي از گلوتن، رشد بيش از حد باکتري ها در روده کوچک و گاستروکتومي کلي يا جزئي ديده مي شود و معمولاً اين کمبود همراه با کمبود اسيد فوليک است.
همچنين در موارد حاملگي، تيروتوکسيکوز، آنمي هموليتيک، خونريزي، بدخيمي ها و بيماري هاي کبدي و کليوي نياز بدن به ويتامين B12 افزايش مي يابد.